Archive for the ‘ഓര്‍മ്മക്കുറിപ്പുകള്‍’ Category

ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ ‘ഹോട്ട് ഡോഗ്’ തീറ്റ:


2013
02.22

‘ഹോട്ട് ഡോഗ്’ നിങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ഇപ്പോള്‍ അറിയാമായിരിക്കും അല്ലെ. വേവിച്ച ഇറച്ചി കൊത്തിയരിഞ്ഞത് നീളാകൃതിയില്‍(ഇത്തിരി വളഞ്ഞ്) ശീതീകരിച്ച്, കേടാകാതിരിക്കാന്‍ ഓരോന്നും ചേര്‍ത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ആഹാരമാണ് ‘ഹോട്ട് ഡോഗ്’. സമയമില്ലാത്ത ജീവിതശൈലിയില്‍ എളുപ്പമായതും ശരീരത്തിന് നല്ലതല്ലാത്തതുമായ ഒരു ആഹാരം. വിദേശങ്ങളില്‍ വളരെ സാധാരണമായ ഒന്നാണിത്. പക്ഷെ ഇരുപതു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് അതൊന്നും നമുക്ക് പരിചയമുള്ള ആഹാരമല്ലല്ലോ. പ്രത്യേകിച്ച് കാവാലം എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ ജീവിച്ച എനിക്ക്. ഇത് ചങ്ങനാശ്ശേരി അസംപ്ഷന്‍ കോളേജില്‍ പഠിച്ചപ്പോഴുള്ള ഓര്‍മ്മകളിലെ ഒന്ന്.

ഞങ്ങള്‍ ചങ്ങനാശ്ശേരിയില്‍ എത്തുന്നത് ബോട്ടില്‍ യാത്ര ചെയ്തിട്ടാണ്. അന്നൊന്നും റോഡുകള്‍ അത്രയ്ക്കും വികസിച്ചിട്ടില്ല. നാലു മണിക്കൂറോളം ഉണ്ട് ഒരു ദിവസത്തെ യാത്ര തന്നെ. ചിലര്‍ക്കൊക്കെ അതിലും ദൂരം. ബോട്ടില്ലാത്തപ്പോഴൊക്കെ എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്..

പക്ഷെ രസമായിരുന്നു… ബോട്ടിലും പിന്നെ കരയിലുമൊക്കെ വായ്നോക്കി കോളേജില്‍ പോയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത് :). സിറ്റിയില്‍ നിന്ന് ബോട്ട് ജെട്ടിയില്‍ എത്താന്‍ അര മണിക്കൂറോളം നടക്കണം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ കോളേജ് വിട്ടാല്‍ ബോട്ട് ജെട്ടിയില്‍ എത്താനുള്ള സമയം മാത്രമേ മിക്കവര്‍ക്കും ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്തെങ്കിലും ഷോപ്പിംഗ്‌ ചെയ്യാനുണ്ടെങ്കില്‍ പിന്നെ ഓട്ടോറിക്ഷ തന്നെ ശരണം. ചിലപ്പോള്‍ താമസിച്ചു കിതച്ചെത്തുന്ന യാത്രക്കാരുടെ ബോട്ട് വിട്ടുപോയ ഇച്ഛാഭംഗങ്ങള്‍ കാണുമ്പൊള്‍ വിഷമവും ഊറിയ ചിരിയുമൊക്കെ മിക്കവരുടെയും പല ഭാവങ്ങള്‍!

യാത്ര തന്നെ ഭൂരിഭാഗം സമയം കൈയടക്കുന്നത് കൊണ്ട്, വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ ക്ലാസ്‌ കട്ട് ചെയ്യണം. ചില മിസ്സുമാരുടെ ബോറിംഗ് ക്ലാസുകള്‍ കേള്‍ക്കുന്നതിലും ഭേദം വേറെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നതാണ്. മിക്ക പെണ്‍കുട്ടികളും അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യാറില്ല…കാരണം വീട്ടില്‍ നിന്നുള്ള വിലക്കുകള്‍. അതുകൊണ്ട് നമ്മള്‍ പുറത്തുപോയാല്‍ വീട്ടില്‍ അറിയുമെന്നുള്ളത് ഉറപ്പ്. കാരണം പെണ്‍കുട്ടികള്‍ നേര്‍വഴിയില്‍ നടക്കുന്നു എന്നത് നാട്ടുകാര്‍ ഉറപ്പിക്കുമായിരുന്നു. എന്‍റെ അച്ഛനമ്മമാര്‍ വിശാലമനസ്കരായിരുന്നു… അവര്‍ തരുന്ന വിശ്വാസം മക്കള്‍ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുമെന്നുള്ള ഉറപ്പ് ഉള്ളവര്‍. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവരോട് പറഞ്ഞിരുന്നു. സിനിമ കാണുന്നതിനോ പുറത്തു നിന്ന് കഴിക്കുന്നതിനോ ഒന്നും തന്നെ ഞങ്ങള്‍ക്ക് പേടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. (പക്ഷെ പുതിയ സിനിമ കാണുന്നത് പ്രശ്നമാണ്- മറ്റൊന്നുമല്ല, പിച്ചുന്ന ‘റാസ്‌കല്‍സി’നെ പേടിച്ചിട്ട് തന്നെ.)

അങ്ങനെ ഒരിക്കല്‍ ഞാനും എന്‍റെ കൂട്ടുകാരി എല്‍സിയും ക്ലാസ്‌ കട്ട് ചെയ്ത്, അടുത്തുള്ള റെസ്റ്റോറന്റില്‍ പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. അത് കോളേജിലെ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ സാധാരണ പോകുന്ന ഒരു ‘ഹൈ ഫൈ’ സ്ഥലം. അവിടെ എത്തിയപ്പോള്‍ അവരോ,  സ്റ്റൈലില്‍ ഒരു മെനുവും തന്നു. പേരുകളൊക്കെയും വായില്‍ കൊള്ളാത്ത, പറയാന്‍ തന്നെ പാടുള്ള എന്തൊക്കെയോ. പുറത്തൊക്കെ താമസിച്ചു പരിചയമുള്ള കൂട്ടുകാരിയായത് കൊണ്ട് ഈ സാധനമൊക്കെ എന്തെന്ന് അവള്‍ക്കു അറിയാമായിരിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ വിചാരിച്ചു. എല്‍സിയോടു ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്തോളാന്‍ പറഞ്ഞു.

അവള്‍ എല്ലാം വിശദമായി നോക്കി.

“ഹോട്ട് ഡോഗും ഐസ് ക്രീമും” എന്ന് സ്റ്റൈലില്‍ വെയ്റ്ററിനോട് പറഞ്ഞു.

ഈ ഹോട്ട് ഡോഗ് എന്തെന്ന് എനിക്കൊരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല. എന്തെങ്കിലും നല്ല രുചിയുള്ള സാധനമായിരിക്കുമെന്നു ഞാന്‍ ഊഹിച്ചു. എങ്കില്‍ അത് തന്നെ കഴിച്ചേക്കാം എന്നായി ഞാനും. അത് തന്നെ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്യാന്‍ പിന്നെ മടിച്ചില്ല.

അങ്ങനെ ഓര്‍ഡര്‍ ചെയ്ത സാധനങ്ങള്‍ എത്തി. കൊതിയോടെ ഞാന്‍ നോക്കി. ഒരു ബണ്ണ്- അത് പകുതി കണ്ടിച്ചിട്ടു അകത്ത് ഒരു സാധനം… വളഞ്ഞ നീളമുള്ള എന്തോ.

“എല്‍സി, എന്താ ഇത്?  ഇതെന്താ ഇങ്ങനെയിരിക്കുന്നത്?” ഞാന്‍ എല്‍സിയോടു ചോദിച്ചു.

“ആ എനിക്കറിയില്ല.” എന്നായി അവള്‍.

“ആഹാ- നിനക്കറിയില്ലായിരുന്നോ. ഞാനോര്‍ത്തു- ഇതൊക്കെ നിനക്കറിയാമെന്നു.” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.

പിന്നെയും പ്ലയ്റ്റിലെയ്ക്ക് നോക്കി. ഊഹിക്കാന്‍ ഞാനൊരു ശ്രമം നടത്തി. ‘ഹോട്ട്’ എന്നാല്‍ ചൂട്. ‘ഡോഗ്’ എന്നാല്‍ പട്ടി. ‘ചൂട് പട്ടി’ യോ? ഇതിനി പട്ടിയുടെ വല്ല സാധനവുമാണോ :). ദൈവമേ… ഞാന്‍ എല്‍സിയുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കി. അവളും ഞാന്‍ ചിന്തിച്ചത് തന്നെ വിചാരിച്ചെന്ന് ഉറപ്പ്. ആ മുഖം വളിച്ചിരിക്കുന്നു. കൂടുതലൊന്നും പറയാന്‍ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല.

ഇത്രയും കാശ് കൊടുക്കുന്നതല്ലേ- എങ്ങനെ വെറുതെ കളയും എന്ന് വിചാരിച്ച് ബന്നിന്റെ മുകളിലെ ഇത്തിരി ഞാന്‍ കഴിച്ചു.

‘എല്‍സി, എന്നാ ഇത്തിരി കഴിക്ക്’ എന്ന് ഞാന്‍ അവളോട്‌ പറഞ്ഞു.

“അയ്യേ, എനിക്കൊന്നും വേണ്ട.” മുഖം ചുളിച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.

കൂട്ടുകാരിയുടെ മുഖത്തെ ആ അറപ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ കഴിച്ചത് കൂടെ ശര്‍ദ്ദിക്കാന്‍ എനിക്ക് തോന്നി. പിന്നെ തൊട്ടില്ല. കാശും കൊടുത്ത് സ്ഥലം വിട്ടു. പിന്നീടൊരിക്കലും അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് പോയിട്ടേയില്ല.

പിന്നീട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ് ഹോട്ട് ഡോഗ് കണ്ടപ്പോള്‍ ഇതാണ് മനസ്സില്‍ ആദ്യം വന്നത്. പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ്‌ വളരെ ചിരിച്ചിട്ടുണ്ട്… ഇപ്പോഴും ചിരിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷെ ‘ഹോട്ട് ഡോഗ്’ വളരെ പരിചയമുള്ള ഒന്നാണിപ്പോള്‍. ജീവിതത്തിലെ ഓരോ കാര്യങ്ങള്‍… അല്ലെ. ഇനി നിങ്ങള്‍ ഹോട്ട് ഡോഗ് കാണുമ്പോള്‍ ഇത് പോലെ ഒന്നും വിചാരിക്കണ്ട…കേട്ടോ. 🙂

‘അച്ചായി’ എന്ന താരം:


2012
10.18

എന്‍റെ അച്ചായി(മുത്തശ്ശന്‍) നാട്ടിലെ ഒരു താരമായിരുന്നു…നാട്ടുകാരുടെയും അച്ചായി. എന്‍റെ ഓര്‍മയില്‍ വടിയോട് കൂടെ മാത്രമേ അച്ചായിയെ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.

വടി കുത്തി, കാലുകള്‍ അമര്‍ത്തിച്ചവിട്ടിയുള്ള ആ വരവ് കാണുമ്പോഴേ അവിടെയുള്ള ചെറുപ്പക്കാര്‍ക്ക് രസമാണ്. അവര്‍ കളിയാക്കി എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാലോ….. അച്ചായി വിട്ടുകൊടുക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. “പോടാ പുല്ലേ“ എന്ന് കേള്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടിത്തന്നെ അവര്‍ അച്ചായിയെ ശുണ്ഠി പിടിപ്പിക്കുമായിരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അവര്‍ മരത്തിലിരുന്നു തലയിലുള്ള കുട്ടയില്‍ നിന്ന് ബണ്ണൊക്കെ ചൂണ്ടുമായിരുന്നു. അറിയാമെങ്കിലും വടി കൊണ്ട് ഒരു വീശു വീശി പോകുന്ന അച്ചായി അതൊന്നും കാര്യമാക്കാറില്ലായിരുന്നു. (more…)

ആഞ്ഞിലിയും പിള്ളേരെ പിടുത്തക്കാരും :


2012
04.20

ആഞ്ഞിലിച്ചക്ക

ഈ പടം കണ്ടപ്പോള്‍ പഴയ ബാല്യത്തിലേയ്ക്ക് മനസ്സങ്ങ് പറന്നു. ഈ തലക്കെട്ട്‌ കണ്ട്  ആഞ്ഞിലിയും പിള്ളേരെ പിടുത്തക്കാരും തമ്മില്‍ എന്ത് ബന്ധം എന്ന് നിങ്ങള്‍ ആലോചിച്ച് തലപുകച്ചാല്‍ ഒരു പിടുത്തവും കിട്ടില്ല. ഇതു വായിക്കണം. 🙂 (more…)

‘കഴുന്ന’ യെന്ന പേടിസ്വപ്നം:


2012
03.20

കുട്ടികളെ പേടിപ്പിക്കാന്‍ ‘മാക്കാന്‍’ എന്നൊക്കെ പറയില്ലേ…അത് പോലെ ഒന്നായിരുന്നു ‘കഴുന്ന’ – ഞങ്ങള്‍ക്ക്. ചെറുപ്പത്തില്‍ കഴുന്നയെപ്പറ്റി പല കഥകളും കേട്ടിരുന്നു. അടുത്തുള്ള തട്ടാശേരിയ്ക്കടുത്ത് ഏലപ്പള്ളിയിലെ പയ്യന്‍റെ മുട്ട് കടിച്ചെടുത്ത ‘കഴുന്ന’ യായിരുന്നു അമ്മയുടെ ആയുധം- വെള്ളത്തിലിറങ്ങിയാല്‍  കയറാത്ത ഞങ്ങളെ പേടിപ്പിക്കാന്‍. അത് വളരെ ഫലപ്രദവുമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഈ ‘കഴുന്ന’ സത്യത്തില്‍ എന്തെന്ന് എനിക്കിപ്പോഴും അറിയില്ല. മുതലയോ, ചീങ്കണ്ണിയോ അതോ മറ്റ് വല്ലതുമോ? പറഞ്ഞ് കേട്ടത് അത് പട്ടിയെപ്പോലെയാണെന്നാണ്. വളരെ പതുക്കെ ശബ്ദം കേള്‍പ്പിക്കാതെ, തല മാത്രം വെള്ളത്തിന്‌ മുകളിലായി നീന്തിയെത്തുന്ന കഴുന്നയെ കാണാന്‍ വളരെ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുകൊണ്ടായിരിക്കണം ഞാനും കണ്ടത്! (more…)

കോഴിക്കഥകള്‍:


2011
11.04

കുട്ടിക്കാലത്ത് കോഴികളില്ലാത്ത ലോകമേ ആലോചിക്കാന്‍ വയ്യ…ഒട്ടുമിക്ക വീടുകളിലും കോഴികള്‍ ഒഴിച്ചുകൂടാന്‍ വയ്യാത്ത ഒരു ഘടകം. അതിഥികള്‍ക്കും വിശേഷാവസരങ്ങള്‍ക്കും കോഴിയല്ലേ പ്രധാന വിഭവം.

എന്‍റെ ഓര്‍മ്മയിലുള്ള ഞങ്ങളുടെ പഴയ വീട് ഒരു തുറന്ന വീടായിരുന്നു. കുട്ടികളെപ്പോലെ തന്നെ കോഴികളും കയറിയിറങ്ങി എന്തെങ്കിലും തപ്പിപ്പെറുക്കി തിന്നുന്നത് ഒരു പതിവ്. പക്ഷെ ചിലപ്പോള്‍ ഇതുങ്ങള്‍, പ്രത്യേകിച്ച് പിടക്കോഴികള്‍ ഈ വീടും അവരുടെതെന്ന മട്ടില്‍ കുണുങ്ങിക്കുണുങ്ങി ‘കോ …കോ..” എന്ന്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഈണത്തില്‍ പാടുന്നതും കാണാം. (more…)

ഓര്‍മ്മകളിലെ ഓണം – എട്ടുകളിയും പിന്നെ “അച്ചാ…പോറ്റി…കാള…”


2011
08.16

“എട്ട് വീഴടാ കോലെ”… അലര്‍ച്ചകള്‍ കേട്ടുതുടങ്ങി.

“എടീ എട്ടുകളി തുടങ്ങിയെടീ” എന്ന് സഹോദരിമാരോട് പറഞ്ഞിട്ട് വീട്ടില്‍ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ട അയല്‍പക്കത്തെയ്ക്കോടി.

ഇത് ഓണക്കാലത്തെ പതിവ്. അന്ന് എട്ടുകളിയില്ലാത്ത ഓണം ഓണമേയല്ല. ഇപ്പോള്‍ ടി വി യുടെ മുന്നില്‍ കുത്തിയിരിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ക്ക് ഇതിന്‍റെ രസം വല്ലതുമറിയാമോ? അത് പോട്ടെ. അപ്പോള്‍ ഈ എട്ടുകളിയെന്തെന്നല്ലേ? രണ്ട്, മൂന്ന് അല്ലെങ്കില്‍ നാല് പേര്‍ക്ക് കളിക്കാം. ഒറ്റയ്ക്കോ അല്ലെങ്കില്‍ ടീം- (തണ്ടി എന്ന് ഞങ്ങള്‍ പറയും) ആയോ കളിക്കാം. (more…)

വേലപ്പന്‍റെ വേല!


2011
05.16

കടത്തുവള്ളം
പമ്പയാറിങ്ങനെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു കാവാലം ഗ്രാമത്തിലൂടെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു. ഇരുകരകളിലും ധാരാളം തെങ്ങുകളും ഇടയ്ക്കൊക്കെ വീടുകളും. അക്കരെയിക്കരെ നിന്നാലൊന്നും കാര്യങ്ങള്‍ നടക്കാത്തതുകൊണ്ട് അക്കരെ പോകേണ്ടവര്‍ കടത്തുവള്ളം കയറി അക്കരെ പോകുന്നു. ഇക്കരെ വരേണ്ടവരും കടത്തുവള്ളം കയറുന്നു. അതൊക്കെ ഇല്ലാതാകുമോ എന്തോ….പുതിയ പാലങ്ങള്‍ അവിടെയുമിവിടെയുമൊക്കെ പൊന്തി വരുന്നു. (more…)

കരിമീനും നീന്തുന്ന ചൂണ്ടയും:


2011
03.11

karimeen

രുചിയുള്ള മീനുകളിലെ രാജാവ് ‘കരിമീന്‍’ തന്നെ. വെളുപ്പും കറുപ്പും വരകള്‍ ഉള്ള കരിമീനെ കാണാന്‍ തന്നെ ഒരു ശേലുണ്ട്. ഇത്രയും മനോഹരമായ മത്സ്യം വേറെ എവിടുണ്ട്? ജൂലൈ 8, 2010 ല്‍ കേരളത്തിന്‍റെ സംസ്ഥാന മത്സ്യം എന്ന ബഹുമതിയും ഈ രാജാവിന് സ്വന്തമായി. എവിടെയൊക്കെ പോയി…എന്തൊക്കെ കഴിച്ചു…എന്നാലും ആ കരിമീന്‍റെ സ്വാദ് ഒന്നിനും തന്നെയില്ല. ‘കരിമീന്‍ വറുത്തതുണ്ടോ…” എന്ന ആ ഗാനം ചുണ്ടിലില്ലാത്ത മലയാളിയുണ്ടോ? 🙂 (more…)

സിന്ദാബാദ്- ഞങ്ങള്‍ക്കും വേണം പരിപ്പുവട


2011
01.06

ഞങ്ങള്‍ സഹോദരിമാര്‍ക്ക് അച്ചാച്ചനോട് വളരെ അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.. എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ പോലെ നീല ഉടുപ്പ്…ഒരേ പോലെയുള്ള മുത്തുമാല…. നാല് പേരും കുളിക്കുന്നതും കളിക്കുന്നതുമൊക്കെ ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്ന അച്ചാച്ച ന്‍റെ  പ്രീതി പിടിച്ചു പറ്റാന്‍ ഞങ്ങള്‍ എപ്പോഴും മത്സരിച്ചു.  വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ കലാപരിപാടികള്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നതേ അതിനായിരുന്നു. “ഹ ഹ അവളെ ന്‍റെ മോളാടീ” എന്നമ്മയോടു വീമ്പിളക്കുമ്പോള്‍  ഞങ്ങള്‍ അങ്ങ് പോങ്ങിപ്പോകും! (more…)

പശുവോ തൊഴിയോ ഭേദം?


2010
12.18

കുടുംബത്തുള്ള വല്യമ്മച്ചിയെ  ഞങ്ങള്‍ കാണാന്‍ പോകുന്നത് ഊഴം വച്ചായിരുന്നു. കാരണമെന്തെന്നല്ലേ…അമ്മച്ചി രാവിലത്തെ പലഹാരങ്ങള്‍ സൂക്ഷിച്ച് വയ്ക്കുമായിരുന്നു – ഒരാള്‍ക്കുള്ളത്. കുടുംബാസൂത്രണമേ ഇഷ്ടമില്ലാതിരുന്ന അച്ചാച്ചന് വീട് നിറയെ കുട്ടികള്‍ വേണമെന്നായിരുന്നു. അമ്മ ആരുമറിയാതെ നിര്‍ത്തിയതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ അംഗസംഖ്യ  അര ഡസനില്‍ ഒതുങ്ങി. (more…)

വെള്ളത്തിലെ ഡാന്‍സ്


2010
11.29

“അമ്മച്ചി….ഞാന്‍ സ്കൂളില്‍ പോവാ കേട്ടോ…” നേഴ്സറിയില്‍ പോകാന്‍ ഇഷ്ടമായിരുന്നു, വീടിന്റെ തൊട്ടടുത്തുള്ള വീടിലെ ചെക്കനുമായിട്ടാണു കൂട്ട്. കുഞ്ഞച്ചനും ഞാനും നേഴ്സറിയില്‍ പോകുന്നതും വരുന്നതുമൊക്കെ ഒരുമിച്ച്. (more…)

പാലം കടക്കുവോളം….


2010
11.14

കുടുംബത്തുനിന്നു സ്വന്തം വീട്ടിലേയ്ക്ക് അച്ഛനമ്മമാര്‍ പോയപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു “ ഞാന്‍ അച്ചായിയുടെയും അമ്മച്ചിയുടെയും കൂടെയേയുള്ളൂ” എന്ന്. കളിക്കൂട്ടുകാരെ വിട്ടുപോകാന്‍ മടിയായിരുന്നു.

അങ്ങനെ കളിക്കുന്ന ഒരു ദിവസം.

“ഞാനിവിടുന്നു വരാം … നീയവിടുന്നു വാ” ഞാന്‍ ബിന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങള്‍ പാലത്തിലിരുന്നു കളിക്കുകയായിരുന്നു. അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സുണ്ടാകണമാപ്പോള്‍ .

(more…)